قانون چک

چک سندی است که به موجب آن صادرکننده، مبلغی را که در نزد محال‌علیه دارد، در وجه حامل یا شخص معین یا به حواله کرد پرداخت می‌کند.

چک باید شامل تاریخ صدور، نام صادرکننده، نام محال‌علیه، مبلغ به حروف و عدد، و امضای صادرکننده باشد.

چکی که در وجه حامل صادر شده باشد، قابل نقل و انتقال به دیگری است.

چک در موعدی که در آن ذکر شده یا عندالمطالبه قابل پرداخت است.

هرگاه وجه چک به علت عدم موجودی یا انسداد حساب پرداخت نشود، بانک گواهی عدم پرداخت صادر می‌کند.

گواهی عدم پرداخت باید شامل تاریخ صدور، شماره چک، مبلغ، نام صادرکننده و دلیل عدم پرداخت باشد.

صادرکننده ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ گواهی عدم پرداخت می‌تواند به دادگاه اعتراض نماید.

صادرکننده چک در صورت عدم پرداخت، مسئول پرداخت وجه چک و خسارات تأخید تأدیه است.

صادرکننده چک بلامحل به حبس تعزیری از شش ماه تا دو سال و نیز جزای نقدی محکوم می‌شود.

هرگاه صادرکننده ظرف ده روز کاری از تاریخ صدور گواهی عدم پرداخت، وجه چک را تأدیه نماید، از شمول مجازات ساقط می‌شود.